Η «ΘΕΜΑΤΟΓΡΑΦΙΑ της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας» αποτελείται από αποσπάσματα συνεχούς αρχαιοελληνικού λόγου· πρόκειται για κείμενα «παρθένα» που δεν έχουν τύχει επεξεργασίας (σχεδόν στο σύνολό τους) από άλλα παρόμοια σχολικά βοηθήματα. Πρόθεση αγαθή του εγχειρήματός μου, μέσα από όλα αυτά τα αδίδακτα κείμενα, ήταν να συμβάλω στο μέτρο του δυνατού, ώστε να αστράψει μπροστά στους νέους και τις νέες μας και το διανοητικό μεγαλείο της αρχαίας Ελλάδας. Γιατί; Μήπως είναι καιρός (ίσως και η τελευταία μας ευκαιρία ως Έθνος!) να αναγνωρίσουμε ξανά την αξία αυτού του διανοητικού μεγαλείου για την ορθή διαπαιδαγώγηση της νεαρής ηλικίας; Μήπως αυτή η πολύτιμη παρακαταθήκη είναι τελικά ο «χρυσός» του Έθνους μας, που πρέπει να τον αξιοποιήσουμε για την ορθή διάπλαση της νεανικής ψυχής;
Post tenebrum lux!
“[…] Το να ξεχωρίζουμε τις ανθρωπιστικές σπουδές από τις άλλες επιστήμες τόσο νωρίς, είναι η μεγάλη πληγή του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος. […] Το λογισμικό της ανθρώπινης κοινωνίας είναι ο ανθρωπισμός, οι ανθρωπιστικές σπουδές … και το λογισμικό σε όλα τα επίπεδα είναι πολύ πιο σημαντικό από το «hardware». Δυστυχώς, το λογισμικό που μας πάει μπροστά ως ανθρώπινες κοινωνίες, δεν το διδάσκουμε πολύ καλά. Το έχουμε ξεχάσει.”
(Μιχάλης Μπλέτσας, Διοικητής Εθνικής Αρχής Κυβερνοασφάλειας και ερευνητής στο ΜΙΤ Media Lab)